Schip is rondom gestraald en met 2-componentenschilderwerk behandeld. Er zijn incidentele roestpuntjes, waar bijvoorbeeld kleine beschadigingen zijn opgetreden. De romp is zeer professioneel en mooi gebouwd, mooie zeeg en geveegd. Het schip is een staaltje van vakbekwaam solide strak staalwerk, gejoggeld, stevig berghout, bovendeks doorgespant, 6-7 mm huiddikte. Zware
motorfundatie, goed geveegd (laat het water makkelijk los).

Het schip is ingeschreven bij de LVBHB en aangemeld bij de NRVM.
Het schip is meer dan 56 jaar oud
Het scheepstype was beeldbepalend op de nederlandse wateren.
Het schip was typerend voor de de ontwikkeling van de scheepsbouw

De VL77 is omstreeks 1948 gebouwd op de RAL werf van de gebr. Nugteren te Amsterdam, als een professioneel vissersvaartuig. Volgens prof. Gerritsen en volgens 'Spiegel der Zeilvaart' artikelen is het schip typerend voor de wederopbouw van de kleine vissersvloot na de oorlog en tevens typerend voor de overgang van hout naar staal. Eerst gevaren als visserman HK10 op het Ijsselmeer , later verkocht aan de Tholense visser 'Verkamman' en als de TH19 tot 1977 gevist op de Oosterschelde en het Grevelingenmeer. Verkammam wilde later met z'n 2 zoons een groter schip en kocht de Wieringer 23. Hij wilde graag z'n eigen reg.nr . behouden zodat ik het schip het nr. VL77 gegeven heb.

Oorspronkelijk had het schip veel weg van een botter, qua afmeting, profiel en dekplan met het smaller toelopende achterschip, met bakdek, visbun, maar wel met een scherpe boeg, en zonder stuurhuis. In die periode zijn vrij veel van deze schepen gebouwd in 3 basismaten: 13.50, 19.00 en 23.00 m'.

Hoewel afgeleid van de botter was het geen zeilschip. De mast diende om de netten en fuiken te kunnen spoelen en drogen. Later zijn er door mij kleine bescheiden veranderingen toegevoegd als een stuurhuisje, een roefje voorop en het dichten van de visbun.

Ik ben nu van plan het tuig uit te bouwen tot een volwaardig kottertuig met een bruine fok, kluiver , grootzeil met losse broek, en topzeil . Uit ervaring weet ik dat met ca. 90m2 zeil redelijk goed gezeild kan worden en zonder motorhulp door de wind gegaan kan worden: mede dankzij een doos/zeilkiel.

Gebruik als recreatieschip is hoofdzaak; sportvissen voor de kust, kustreizen maken; het schip is zeer zeewaardig, 'ligt als een meeuwtje op het water'. Ook worden regelmatig excursies vakmatig gedaan met vakgenoten, architecten, stdedebouwkundign opdrachtgevers in het haven gebied Rotterdam-Botlek.

Gekocht in 1977 van de Tholense palingvisser Verkammen; zijn zoons varen nu met de grotere kotter de TH19, voorheen de Wieringer 23. Het schip is geschilderd zoals de meeste visservaartuigen; een primaire kleur boeiboord (rood in dit geval) verder zwart en wit, in combinatie met het kottertuig.

Ligplaats; Oude Haven Vlaardingen sinds 1977 (jaar van aankoop) ca. Oosthavenkade nr.13 n.b. dit recente pand is ook van mijn arch. hand en typerend voor mijn aanpak; 'respect voor het oude maar gebruik ook het goede van het nieuwe.

Markant schip-alom zeer gewaardeerd; veel oudere vissers en schippers herkennen zich hierin. Beeldbepalend-echt gebruikt visserschip stuurhuisje en roef in de geest van visserschepen kleine aanpassingen aan recreatief gebruik constant traditie familie generaties.